1997tarrak

Kaixo: azken egun hauetan, lantzen aritu zarete kontakizunak egiteko beste modu bat, hitzak ondo aukeratuz, soinu modukoa sortuz lortzen den teknika. Oso zaila, baina benetan ederra. Olerki edo/eta bertsogintza.

Zuen ekoizpenak, aztertu, komentatu eta aukeraketa bat egin duzue. Hementxe kokatuko ditugu zuen testuak eta testu bakoitzari lagunduko dion beste bat. Zein? ba olerki edo bertso hori aukeratze arrazoiak jasotzen dituen.

Kaixo pottokitoak:
Atzo izan genuen egun gogor bat. Haserretu egin ginen. Gaur hitz egin ondoren ematen du konponbidea emateko moduan gaudela. Zuek atera dituzue ondorioak. Interesgarria iruditzen zait ondorio pertsonal horien berri guztioi ematea. Beraz kokatu itzazue komentarioetan zuek ateratako ondorioak.
Ah! eta gure hotelaren maketa ondo egin.
Eugenio eta Juanma

Maiatzak 14, asteazkena, goizeko 9:00 ak aldera, eskolara sartu eta zur eta lur utzi gintuen Juanmak eta Eugeniok emandako sorpresak. Ordiziako azokara gindoazen, ze ondo!!!
Hasieran, broma bezala hartu genuen, baina, autobusera gindoazela esan zigutenean, pozez saltoka hasi ginen.
Autobusa hartu eta Ordiziako Barrena Jauregirako bideari ekin genion. Bidean, bakoitzak bere iritzia zuen: batzuk erosketak egitera gindoazela pentxatzen zuten, beste batzuk ordea azoka ikustera…
Iritsi, eta baserritar neska Ataundar bat zegoen guri itxaroten, honek Pili Eskisabel zuen izena. Orduan, Barrena Jauregira sartu ginen.
Parean genituen eskailera batzuk igo, gela batera sartu eta bakoitza, aulki batean eseri ginen. Orain dela urte askoko Ordiziako azokari buruzko historia kontatu zigunean, Pilik, baserritik azokara izeneko ariketa liburuxka bat eman zigun, arkatza eta borragomarekin batera.

Liburuxkaren lehen ariketa, salmenta zuzena eta ez zuzenaren abantailak eta desabantailak aurkitzea zen. Leire eta Iraiaren esanetan , salmenta zuzenaren abantailetako bat, bertan saltzen diren produktuak freskoak direla da eta desabantailetako bat berriz, astean behin edo bitan egiten dela bakarrik.

Salmenta ez zunenak duen abantaila hau da: produktu gehiago dagoela saltzeko eta desabantaila, zaborra sortzen duela.
Amaitu ondoren eskaileratan behera abiatu eta Barrena Jauregitik irten ginen.

Irten ondoren,  zuzenean Elkano kalean “asto kale” sartu eta Pilik izen hori zergatik zuen azaldu zigun. Lehen paretetan astoak lotzeko erabiltzen ziren anillaz josita zegoen kale osoa, baserritar askok, saldu behar zutena asto gainean ekartzen zuten, eta hauek aniletan lotzen zituzten astoak, eta etxera bueltan astoa kargatuta itzuli beharrean egun horretan saldu ez zutena Elkano kaleko bizilagunei uzten zieten zaintzeko hurrengo astean emango zien zerbaiten truke. Kale honetatik irten eta zuzenean herriko plaza nagusira sartu ginen, hemen Pilik emandako janari listako produktuak erostera joan ginen. Denetik aurkitu genuen, baserriko produktu gehienak, oso jende jatorra eta esku zabala, eta baita "timatu" nahi ziguten baten bat ere. Batzuei hemengo baratzuria zela esanez Chilekoa saldu zieten. Beste batzuei ordea berea erosi, ordaindu eta propina eskukara bat gehiago sartu zieten poltxan. Gurea erosi eta beharrezko datuak hartzen bukatzean Pilik Barrena Jauregira itzuli behar genuela esan zigun.

Barrena Jauregira itzuli eta bigarren solairuko gela batera joan ginen.Bertan talde bakoitzak azokan erositako produktuak lagunei erakutsi genien eta horietako batzuk dastatu ere bai: gazta, ogia, gereziak, babak…Batzuei ardi gazta gustatu zitzaien eta beste batzuei berriz behiarena.
Aitor eta Ivanen esanetan, ogi txuria obea zegoen baina Enekori integrala gehiago gustatu zitzaion.Azkenean fitxari eldu genio neta onako ondorioak atera genituen: azokako produktu osasungarrienak baserrikoak dira: freskoak, naturalak eta gainera bitaminatan oparoenak dira eta natura oso eder eta jantzia uzten dute; fruta arbolak, baratzak, animaliak eta zelai berdeek.
Barrena Jauregiko saioa amaitu eta mini busean gure herrira itzuli ginen, goiz-pasa zoragarri bat egin ondoren.

Aste honetan, asteazkenean, Ordizian izan ginen, bertan aspaldidanik ospatzen den feriari buruzko xehetasunak ezagutzen. Han betiko moduan, Pili Eskisabel, baserritar ataundarrak majina bat informazio banatu zigularik. Hemendik mila esker Pili.
Hurrengo egunetan izango dituzue irteera honi buruz beste zenbat informazio.

Kaixo denori:
hemen kokatzen ditugu lau grabaketa gelan eginikoak albiste berdina aipatuz. Entzun den-denak ondo eta ondoren baloratu arrazoituz, zein den zure ustez irakurketa egokiena, badakizu, trabatu gabe, entonazioa, puntuazio ikurrak entzun...

Elisabeth Fritzlek naiz

24 urtez bahituta egon naiz

11 urte nituenean hau zen nere sufrimentua. Nere aitak bortxatu ninduen lehenengo aldiz. Ni oso triste nengoen, ez nekien zergatik egin zuen nere aitak hori. Bere babesa eta maitasuna ordez, indarkeria eta errespetu falta eman zidan. Urteak pasatu eta aita egunero etortzen zen nere logelara eta gauza izugarriak egitera behartzen zidan. Nazkatuta nengoen eta gorroto nion aitari. 18 urte nituenean etxetik alde egitea erabaki nuen, baina zoritxarrez aitak harrapatu ninduen eta esku burdinak jarri ondoren etxe azpiko soto ilunera sartu ninduen. Geroztik ez det egun argirik ikusi eta han bizi izan naiz 24 urtez aitaren preso. Hura izanda nere etxea eta nere kartzela, eta aita nire kartzeleroa. Ez naiz bakarrik egon, nerekin batera jaiotako 7 seme alabak ere han egon dira.

Hauxe izan da gure gelan aukeratu dugun idatzia. Erantzunetan, saiatu zaitezte adierazten zergatik aukeratu dugun.

L.H.5 eko ikasleok lan bat genuen, atsotitzak bilatzea eta guztion artean bildu ditugun atsotitzak hauexek dira:

1.- Idiazabal zeruko argiak zabal.
2.- Asto merkea nagusiaren nekea.
3.- Martsoko trumoia 40 eguneko ekaitza.
4.- Gezurra esan nun Getarin eta ni baino lenau zan atarin.
5.- Gaur hitza eman eta bihar aizeak eraman.
6.- Nolako zura alako ezpala.
7.- Tximinoa gorago eta ozkia ageriago.
8.- Katua ez dagoen, etxean xagua dantzan.
9.- Ardoa dirua eta Andrea gizona arrapatzeko sareak.
10.- Txapapela burlan ta ibili munduan.
11.- Munduan hiru gauza galtzen dira alferrik:pobrearen arrazoia, 12.- mendiko egur igarra eta alferraren indarra.
13.- A ze parea karakola eta barea.
14.- Urrutiko intxaurrak 14 bertara joan eta 4.
15.- Ataunen eta Zegaman egunez ikusi eta gauez eraman.
16.- Dagoenenan bonbon , ez dagoenean egon.

Atzo, Apirilak 27, Igandea, Izaldarrak Idiazabalgo plazan elkartu ziren mendi ibilaldiari hasera emateko. Ilusio handiz bi autobus hartu eta Artikutza aldera abiatu ziren. Iritsi eta segituan bi talde egin ziren, batzuk bide motza hartu zuten ordu 1ekoa eta besteak guztiak, handia hartu zuten 3 ordukoa, baina jende gehiena 3 ordukora joan zen. Bakoitzak bere bidaia egin eta denak batera, bokadiloa jan zuten. Gero, pilotan, kulumpioan eta bar ibili ziren eta gehienbat umeak baina heldu batzuk ere animatu ziren pilotan jolastera. Hiruetan, denak elkartu eta bidaiari ekin zioten. Goiz osoa oso ondo joan zitzaien, baina gero, komeriak etorri ziren. Batetik esaten zuten leku arriskutsua zela, bestetik estua, bestetik irristakorra, baina gure izaldarrak, beldurtuta baina horri ere aurre egin zioten. Gero, karretera aurkitu zuten eta nola galduta zeuden, bideari aurrera jarraitzen zioten. Ondoren, Aitor Urkia, Pantxo eta Joango Aseginolazak, bidea aurkitu zuten eta Goizuetako 112ari otsein zioten. Azkenik, 112ak pertsona guztiak jaso eta berriro ere etxera bueltatu ziren, Izaldarrak 11kak aldera. Niri bidaia oso luzea iruditu zitzaidan eta momentu batzuetan, uste nuen ez nintzela etxera bizirik ailegatuko eta nire amak dionez, antolatzen duenak bidea oso ondo jakin behar du, pentsatu behar da edade guztietako jendea dijola eta beste guztia nire berdina iruditzen zaio.

/
Niri egun gehiago guztatu : ostirala izan zen egun triste eta nearrez egiteko egune ere bai baino ondo sentitu naiz eta gainea nere lagunarekin egotea ondo izan zen .Denak nearrez hasi die baino nik aguentau egin naiz .Eta pozik sentitu naiz arkodatzen naizelako euskal herrira etorri bar naizela portugalen gelditzea ez da bizitza .Eta uzte dut etorkizunen portugalea boltatuko naiz .

Eta oso triste sentitu bar naiz lagunak uztea eta erakaleak askenan sentituko zu erakasleak txintxo diela baino ondo portau bear dugu .Nei eroritzen zaite kanpotik etortzen die personak diru asko erabaziko due eta bere herritan boltauko due . Eta etorkizunean berriz oso ondo pasau bar du .Eta pozik gelditu bar gea denok Eta nik etorkizunen pelukera nahi dut izan.
130 hitz

Eskolako azken bi egunak, Benalmadenako bidaiari ekiteko aprobetxatu nituen. Lehenbizi, autoa hartu eta Bilboko aireportura joan ginen, ondoren, edateko zerbait hartu, jarraian, altabozetatik abisatu zigutenean, abioia hartu eta Malagara, abiatu ginen.
Han, Benalmadenan,gauza berri asko egin ditut, adibidez:
- Arratsalde batean, hoteleko igerilekura joan ginen, aita, ama, nire anaia eta ni, pistinetako ura Idiazabalgo pistinetakoa, bezain hotza zegoen, ala ere, oso ongi pasatu nuen, igeri, txiribuelta, pino… eginez.
- Beste batean, gimnasiora joan ginen aita eta ni, bizikleta estatika egitera. Irabazi egin nion, azkeneko esprintean, baina hurrengo egunean, agujetak nituen.
- Las gaviotas txiringitoan, nahiko barre egin, eta gauza goxoak jan genituen, bertakoekin, lagun artean.
Idiazabalera etorritako gauean, lo seko geratu nintzen, hurrengo egunean azkar esnatu nintzen,asko deskantsatu nuelako, eskolara joan aurretik horrelako loa egin eta gero, espabilatuta joango nintzateke. Oporretan, hiru liburu, irakurri nituen:
Nire ahizpa aluita, Kika super sorgina Drakularen gazteluan, eta azkena Mari Errauskin.
Neure ustez, hiru liburuak, oso politak dira.
Oporretan, oso ongi pasatu dut, baina hurrengo oporrak iritsi bitartean, gogor lan egingo dut eskolan, hurrengo oporrak merezita, edukitzeko.